درمان Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

اطلاعات عمومی درمورد Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

نکات مهم در این بخش Mycosis fungoides و سندروم سزاری بیماری‌هایی هستند که در آنها لنفوسیت‌ها (نوعی گویچه سفید خون) بدخیم (سرطانی) می‌شوند و بر پوست تأثیر می‌گذارند. Mycosis fungoides و سندروم سزاری انواعی از لنفوم پوستی سلول-T می‌باشند. یکی از نشانه‌های احتمالی Mycosis Fungoides و سندروم سزاری ظاهر شدن جوش‌های قرمز بر روی پوست است. سندروم سزاری شکلی پیشرفته از Mycosis Fungoides می‌باشد. برای آشکارسازی (پیدا کردن) و تشخیص Mycosis Fungoides و سندروم سزاری از آزمایشاتی استفاده می‌شود که در آنها پوست و خون را معاینه می‌کنند. عواملی خاص بر پیش آگهی (احتمال بهبودی یا ریکاوری) و گزینه‌های درمان تأثیرمی‌گذارند.

Mycosis Fungoides و سندروم سزاری بیماری‌هایی هستند که در آنها لنفوسیت‌ها (نوعی گویچه سفید خون) بدخیم (سرطانی) می‌شوند و بر پوست تأثیر می‌گذارند.

در حالت معمول، مغز استخوان گویچه‌های بنیادی خون (سلول‌های نابالغ) را می‌سازند که به مرور زمان به‌صورت گویچه‌های بنیادی بالغ خون در می‌آیند. ممکن است گویچه بنیادی خون به سلول بنیادی میلوئیدی (مغز استخوانی) یا سلول بنیادی لنفوئیدی تبدیل شود. سلول بنیادی میلوئیدی به گویچه قرمز خون، گویچه سفید خون، یا پلاکت تبدیل می‌شود. سلول بنیادی لنفوئیدی به لنفوبلاست (Lymphoblast یا لنفوسیتی که یک ساختمان کروماتین ظریف در هسته آن دیده می‌شود) و سپس به یکی از سه نوع لنفوسیت (گویچه سفید خون) تبدیل می‌شود:

• لنفوسیت‌های -B که پادتن‌هایی را برای کمک به مبارزه با عفونت تولید می‌کنند.
• لنفوسیت‌های -T که به لنفوسیت‌های-B کمک می‌کنند پادتن‌هایی را بسازند که به مبارزه با عفونت کمک می‌کنند.
• سلول‌های کشندة طبیعی که به سلول‌های سرطانی و ویروس‌ها حمله می‌کنند.

نمو گویچه خون. گویچه بنیادی خون چند مرحله را پشت سر می‌گذارد تا به‌صورت گویچه قرمز خون، پلاکت، یا گویچه سفید خون در آید.

در Mycosis Fungoides ، لنفوسیت‌های -T سرطانی شده و بر پوست تأثیر می‌گذارند. در سندروم سزاری، لنفوسیت‌های T سرطانی بر پوست و خون محیطی تأثیر می‌گذارند.

Mycosis fungoides و سندروم سزاری دو نوع لنفوم -T پوست هستند.

در این خلاصه، دو نوع لنفوم T پوستی که از همه رایج‌تر هستند، یعنی Mycosis Fungoides و سندروم سزاری، توصیف می‌شوند. برای کسب اطلاعات در مورد دیگر انواع سرطان پوست یا لنفوم غیرهوچکین (non-Hodgkin)، به خلاصه‌های زیر مراجعه نمایید:

• Adult Non-Hodgkin Lymphoma Treatment
• Skin Cancer Treatment
• Melanoma Treatment
• Kaposi Sarcoma Treatment

یکی از نشانه‌های احتمالی Mycosis Fungoides و سندروم سزاری، ظاهر شدن جوش‌های قرمز بر روی پوست است.

امکان دارد Mycosis Fungoides و سندروم سزاری مراحل زیر را پشت سر گذارند:

• مرحلة پیش قارچی (Premycotic): در آن نواحی از بدن که معمولاً در معرض نور آفتاب قرار نمی‌گیرد، جوش‌های فلسی قرمز رنگی ظاهر می‌شود. این جوش‌ها علائمی را ایجاد نمی‌کنند و ممکن است تا چند ماه یا چند سال ادامه یابند. در این مرحله تشخیص این جوش‌ها به‌عنوان Mycosis Fungoides مشکل است.
• مرحلة لکه: جوش‌های نازک قرمز شدة شبیه اگزما ظاهر می‌شوند.
• مرحلة پلاک: لکه‌های ضخیم شدة قرمز رنگ یا پوست قرمز شده دیده می‌شود.
• مرحلة تومور: تومورهایی روی پوست تشکیل می‌شود. ممکن است این تومور‌ها به زخم تبدیل شده و عفونی شوند.

سندروم سزاری، فرم پیش رفتة Mycosis Fungoides است.

در سندروم سزاری، پوست سراسر بدن قرمز، خارشی، ورآمده، و دردناک می‌شود. همچنین امکان دارد لکه، پلاک، یا تومورهایی روی پوست دیده شود. سلول‌های-T سرطانی در خون پیدا می‌شوند. Mycosis Fungoides درتمام موارد پیشرفت نمی‌کند و به‌صورت سندروم سزاری در نمی‌آید.

برای آشکارسازی (پیدا کردن) و تشخیص Mycosis Fungoides و سندروم سزاری از آزمایشاتی استفاده می‌شود که در آنها پوست و خون را معاینه می‌کنند.

از آزمایشات و رویه‌های زیر می‌توان استفاده نمود:

• معاینة بدنی و تاریخچة بیمار: معاینة بدن برای وارسی نشانه‌های عمومی سلامتی، شامل وارسی برای دیدن نشانه‌های بیماری مانند ورم، تعداد و نوع ضایعه، یا هرچیز دیگری که غیرعادی به‌نظر می‌آید. همچنین تصاویری از پوست گرفته شده و تاریخچة سلامتی بیمار و بیماری‌های قبلی او و درمان‌هایی که در مورد او انجام شده است یادداشت می‌شود.
• شمارش کامل گویچه‌های خون به‌صورت تفاضلی: رویه‌ای که در آن نمونه‌ای از خون گرفته شده و موارد زیر وارسی می¬شود:
  • تعداد گویچه‌های قرمز و پلاکت‌ها.
  • تعداد و نوع گلبول‌های سفید خون.
  • مقدار هموگلوبین (پروتئینی که اکسیژن را حمل می‌کند) در گلبول‌های سفید خون
  • بخشی از نمونة خون که از گلبول‌های قرمز تشکیل می‌شود.
• شمارش کامل گلبول‌های خون (CBC): با وارد کردن سوزن به داخل یک سیاهرگ خون گرفته شده و در داخل لوله‌ای ریخته می‌شود. نمونة خون را به آزمایشگاه می¬فرستند و گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید، و پلاکت‌ها شمارش می‌شوند. از CBCبرای آزمایش، تشخیص، و پایش (مانیتورینگ) بسیاری از ناخوشی‌ها استفاده می‌شود.
• اسمیر (smear) خون محیطی: رویه‌ای که در آن نمونةخون زیر میکروسکوپ بررسی تا تعداد گلبول‌های مختلف گردش‌کنندة خون (گلبول‌های قرمز خون، گلبول‌های سفید خون، پلاکت‌ها و غیره) شمارش شده و مشخص شود که آیا گلبول‌ها نرمال به‌نظر می‌آیند.
• بیوپسی (بافت برداری): خارج کردن سلول یا بافت تا بتوان آنها را زیر میکروسکوپ مشاهده نمود و نشانه‌های سرطان را وارسی کرد. ممکن است پزشک توده یا زائده‌ای را که روی پوست دیده می‌شود خارج کرده و برای معاینه به آسیب‌شناس ارسال نماید. شاید برای تشخیص Mycosis Fungoides به بیش از یک بیوپسی پوست احتیاج باشد.
• تعیین فنوتیپ ایمنی (Immunophenotyping): فرآیندی بر اساس انواع پادتن‌ها (آنتی‌ژن‌ها) یا نشانه‌گذارهای (مارکرهای) موجود بر روی سطح سلول که از آن برای شناسایی سلول‌ها استفاده می‌شود. امکان دارد این فرآیند شامل رنگ‌آمیزی ویژة گلبول‌های خون باشد. از این فرآیند برای تشخیص انواع خاصی از لوسمی و لنفوم استفاده می‌کنند، به این صورت که سلول‌های سرطانی با سلول‌های نرمال سیستم ایمنی مقایسه می‌شوند.
• تعیین ژنوتیپ ایمنی (Immune Genotyping): رویه‌ای که در آن نمونه‌ای از DNA به‌دست آمده از بیوپسی پوست بررسی می¬شود تا معلوم کنند که آیا ژن‌های مربوط به انواع ویژه‌ای از پروتئین‌های سیستم ایمنی، مانند گیرندة سلول-T یا پروتئین‌های پادتن، در یک الگو مرتب شده‌اند. معمولاً ژن‌های گیرندة سلول-T در الگو‌های متعددی مرتب می‌شوند. درMycosis Fungoid و سندروم سزاری، ژن‌ها تنها در یک الگوی واحد مرتب می‌شوند.

عوامل خاصی بر پیش آگهی (احتمال بهبودی یا ریکاوری) و بر گزینه‌های درمان تأثیر می‌گذارند.

پیش‌آگهی (احتمال بهبودی یا ریکاوری) و گزینه‌های درمان به موارد زیر بستگی دارد:

• مرحلة سرطان (مقداری از پوست که تحت‌تأثیر قرار گرفته و اینکه آیا سرطان درگره‌های لنفاوی، خون، یا دیگر نقاط بدن پخش شده است.
• نوع ضایعه (لکه، پلاک، یا تومور).
• تعداد لنفوسیت‌های –T پوستی در خون.

درمان Mycosis fungoides و سندروم سزاری مشکل است. معمولاً مداوا تسکینی (Palliative) است تا نشانه‌های بیماری کم‌تر شده و کیفیت زندگی بیمار بهتر شود. امکان دارد بیماران مبتلا به این بیماری سال‌ها زنده بمانند.

مراحل Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

نکات مهم این بخش پس از تشخیص Mycosis Fungoides و سندروم سزاری،آزمایشاتی به عمل می‌آید تا معلوم شود که آیا سلول‌های سرطانی از پوست به دیگر قسمت‌های بدن سرایت کرده‌اند. سرطان به سه طریق در بدن پخش می‌شود. برای Mycosis Fungoides و سندروم سزاری از مراحل زیر استفاده می‌شود: مرحلة اول مرحلة دوم مرحلة سوم مرحلة چهارم ممکن است mycosis fungoides و سندروم سزاری به روش دیگری هم طبقه‌بندی شوند (طبقه‌بندی B)

پس از تشخیص Mycosis Fungoides و سندروم سزاری، آزمایشاتی به عمل می‌آید تا معلوم شود که آیا سلول‌های سرطانی به دیگر قسمت‌های بدن سرایت کرده‌اند.

فرآیندی که استفاده می‌شود تا معلوم شود که آیا سرطان از پوست به دیگر قسمت‌های بدن سرایت کرده است را مرحله‌بندی می‌نامند. با اطلاعاتی که از فرآیند مرحله‌بندی به‌دست می‌آید، مرحلة بیماری مشخص می‌شود دانستن مرحلة بیماری در برنامه‌ریزی درمان اهمیت دارد. از رویه‌های زیر می‌توان در فرآیند مرحله‌بندی استفاده نمود:

• عکس‌برداری از سینه با اشعه ایکس: عکس‌برداری با اشعه ایکس از اندام‌ها و استخوان‌های داخل سینه. اشعه ایکس نوعی از انرژی است که می‌تواند از بدن عبور کرده و به روی فیلم افتاده و تصویری از نواحی داخل بدن تولید نماید.
• سی.تی.اسکن (CAT اسکن): رویه‌ای که در آن یک سری تصاویر مفصل از زوایای مختلف از نواحی داخل بدن، مانند گره‌های لنفی و سینه و شکم و لگن، تهیه می‌شود. این تصاویر با استفاده از کامپیوتری برداشته می‌شود که به یک دستگاه اشعة ایکس متصل است. ممکن است یک ماده رنگی به داخل یک سیاهرگ تزریق شده یا بلع شود تا کمک کند اندام‌ها یا بافت‌ها واضح‌تر دیده شوند. این رویه را، توموگرافی کامپیوتری، با توموگرافی محوری کامپیوتری هم می‌نامند.
• MRI (ام.آر.آی) (یا تصویربرداری با تشدید مغناطیسی): رویه‌ای که در آن از آهنربا، امواج رادیویی، و کامپیوتر استفاده می‌نمایند تا یک سری تصاویر مفصل از نواحی داخل بدن، مانند گره لنفی و سینه و شکم و لگن، تهیه شود. این رویه را تصویربرداری با تشدید مغناطیسی هسته‌ای (NMRI یاNuclear Magnetic Resonance Imaging یا ان.ام.آر.آی) هم می‌نامند.
• بیوپسی گره لنفی: خارج‌سازی تمام یا بخشی از یک گره لنفی. آسیب‌شناس بافت را زیر میکروسکوپ نگاه می‌کند تا سلول‌های سرطانی را پیدا کند.

سرطان به سه طریق به شرح زیر در بدن گسترش می‌یابد:

• از طریق بافت: سرطان به بافت‌های نرمال دوروبر حمله می‌کند.
• از طریق سیستم لنفی: سرطان به سیستم لنفی حمله می‌کند و از راه رگ‌های لنفی به دیگر نقاط بدن می‌رسد.
• از طریق خون: سرطان به سیاهرگ‌ها و مویرگ‌ها حمله می‌کند و همراه خون به دیگر نقاط بدن می‌رسد.

هنگامی‌که سلول‌های سرطانی از تومور اصلی (اولیه) جدا می‌شوند و از طریق لنف یا خون به دیگر نقاط بدن می‌رسند، امکان دارد توموری ثانوی تشکیل شود. این فرآیند را متاستاز می‌نامند. تومور ثانوی (متاستازی) از همان نوع تومور اولیه است. به‌عنوان مثال، اگر سرطان سینه به استخوان‌ها گسترش یابد، سلول‌های سرطانی در استخوان‌ها در واقع سلول‌های سرطان سینه خواهند بود. بیماری مربوطه سرطان متاستازی سینه بوده و سرطان استخوان نخواهد بود.

از مراحل زیر برای Mycosis Fungoides و سندروم سزاری استفاده می‌شود:

مرحلة اول

مرحلة اول به دو مرحلة 1A و 1B به شرح زیر تقسیم می‌شود:

• مرحلة 1A: کم‌تر از 10٪ ازسطح پوست از لکه و یا پلاک پوشیده شده است.
• مرحلة 1B: 10٪ یا بیش‌تر از سطح پوست از لکه و یا پلاک پوشیده شده است.

مرحلة دوم

مرحلة دوم به دو مرحلة IIA و IIB به شرح زیر تقسیم می‌شود:

• مرحلة IIA: تمام سطح پوست از لکه و یا پلاک پوشیده شده است. گره‌های لنفی بزرگ می‌شوند ولی سرطان به آنها گسترش نیافته است.
• مرحلة IIB: یک یا چند تومور روی پوست دیده می‌شود. گره‌های لنفی ممکن است بزرگ شوند ولی سرطان به آنها گسترش نیافته است.

مرحلة سوم

در مرحلة سوم، تقریباً تمام پوست قرمز شده است و امکان دارد لکه، پلاک، یا تومورهایی روی پوست دیده شود. گره‌های لنفی ممکن است بزرگ شوند ولی سرطان به آنها گسترش نیافته است.

مرحلة چهارم

مرحلة چهارم به دو مرحلة IVA و IVB به شرح زیر تقسیم می‌شود:

• مرحلة IVA: بیش‌ترین قسمت پوست قرمز شده و تمام سطح پوست از لکه، پلاک، یا تومور پوشیده شده است. سرطان به گره‌های لنفی گسترش یافته، و ممکن است گره‌های لنفی بزرگ شوند.
• مرحلة IVB : بیش‌ترین قسمت پوست قرمز شده و تمام سطح پوست از لکه، پلاک، یا تومور پوشیده شده است. سرطان به دیگر اندام‌های بدن گسترش یافته است. ممکن است گره‌های لنفی بزرگ شوند و امکان دارد سرطان به آنها گسترش یافته باشد.

مراحل mycosis fungoides و سندروم سزاری را می‌توان به نحو دیگری طبقه‌بندی کرد (طبقه‌بندی B)

طبقه‌بندی B بر اساس تعداد لنفوسیت غیرعادی است که در خون دیده می‌شود.

Mycosis fungoides و سندروم سزاری راجعه

Mycosis Fungoides و سندروم سزاری راجعه سرطان‌هایی هستند که پس از درمان شدن برگشت می‌کنند (عود می‌کنند). این برگشت ممکن است در پوست یا در دیگر اندام‌های بدن صورت گیرد.

مرور کلی گزینه‌های درمان

نکات مهم این بخش برای بیماران مبتلا به سرطان Mycosis Fungoides و سندروم سزاری انواع مختلف درمان وجود دارد. از پنج نوع درمان استاندارد استفاده می‌شود: درمان فتودینامیک. پرتودرمانی. شیمی‌درمانی. درمان با استفاده از داروهای دیگر. درمان بیولوژیک. درآزمایشات بالینی انواع جدید درمان در دست آزمایش می‌باشد. شیمی‌درمانی با دوز بالا و پرتودرمانی همراه با پیوند سلول‌های بنیادی ممکن است بیماران بخواهند در آزمایش بالینی شرکت نمایند بیماران می‌توانند قبل از، در طول، یا بعد از شروع درمان خود در آزمایش بالینی شرکت نمایند ممکن است آزمایشات پیگیری لازم باشد.

برای بیماران مبتلا به سرطان Mycosis Fungoides و سندروم سزاری انواع مختلف درمان وجود دارد.

برای بیماران مبتلا به Mycosis Fungoides و سندروم سزاری انواع مختلف درمان در دسترس است. برخی از درمان‌ها استاندارد بوده (در حال حاضر از آنها استفاده می‌شود)، و بعضی از آنها در آزمایشات بالینی در دست آزمایش می‌باشند. آزمایش بالینی بررسی تحقیقاتی می‌باشد که هدف از آن کمک به بهتر شدن درمان‌های جاری یا به‌دست آوردن اطلاعات در مورد درمان‌های جدید برای بیماران مبتلا به سرطان می‌باشد. اگر در آزمایشات بالینی مشخص شود درمانی جدید بهتر از درمان استاندارد است، ممکن است درمان جدید به‌صورت درمان استاندارد درآید. امکان دارد بیماران بخواهند در آزمایشات بالینی شرکت نمایند. در برخی از آزمایشات بالینی تنها بیمارانی پذیرفته می‌شوند که درمان آنها هنوز آغاز نشده است.

از پنج نوع درمان استاندارد استفاده می‌شود که عبارتند از:

درمان فتودینامیک

درمان فتودینامیک نوعی درمان سرطان است که در آن از یک دارو و نوعی خاص از نور لیزری برای کشتن سلول‌های سرطانی استفاده می¬شود. دارویی که تا زمان قرار گرفتن در معرض نور فعال نمی‌شود در داخل سیاهرگ تزریق می‌شود. این دارو در سلول‌های سرطانی بیش‌تر از سلول‌های نرمال تجمع می‌یابد. در مورد سرطان پوست، نور لیزری را بر روی پوست می‌تابانند و این دارو فعال می‌شود و سلول‌های سرطانی را می‌کشد. در درمان فتودینامیک خسارت چندانی به بافت سالم وارد نمی‌شود. بیمارانی که تحت درمان فتودینامیک هستند باید زمان قرار گرفتن در معرض نور خورشید را محدود سازند.

در یک نوع درمان فتودینامیک، که آن را درمان پسورالن و فرابنفش A (PUVA یا Psoralen and Utraviolet A) می‌نامند، به بیمار دارویی به نام پسورالن داده می‌شود و سپس نور فرابنفش را روی پوست او می‌ تابانند. در نوعی دیگر از درمان فتودینامیک، که آن را فتوشیمی‌درمانی از خارج از بدن (Etracorporeal Potochemotherapy ) می‌نامند، به بیمار داروهایی داده می‌شود و سپس تعدادی گویچه خون از بدن او می گیرند و زیر نور فرابنفش A خاصی قرار می‌دهند و آنها را به بدن شخص بیمار برمی‌گردانند.

پرتودرمانی

پرتودرمانی نوعی مداوای سرطان است که در آن از اشعه ایکس پرانرژی یا دیگر انواع تشعشع برای کشتن یا متوقف کردن رشد سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. دو نوع پرتودرمانی وجود دارد. در پرتودرمانی خارجی از دستگاهی در بیرون از بدن استفاده می‌شود تا تابش به سمت سرطان ارسال شود. در پرتودرمانی داخلی از ماده‌ای رادیواکتیو استفاده می‌شود که در داخل سوزن، دانه (Seeds)، سیم، یا سوند (کاتتر) کار گذاشته شده و اینها به‌طور مستقیم در داخل یا نزدیک سرطان قرار می‌دهند.

گاهی اوقات، از پرتودرمانی با تابش الکترون بر روی کل پوست (TSEB یاTotal Skin Electron Beam) برای درمان Mycosis Fungoides و سندروم سزاری استفاده می‌شود. این نوعی پرتودرمانی است که در آن اشعه تابشی متشکل از ذرات بسیار ریزی به نام الکترون بر روی کل بدن تابانده می‌شود.

نحوة کاربرد پرتودرمانی به نوع و مرحلة سرطان بستگی دارد.

شیمی درمانی

شیمی‌درمانی نوعی درمان سرطان است که در آن از دارو استفاده می‌شود تا با کشتن سلول‌های سرطانی یا با متوقف نمودن تقسیم سلولی آنها از رشد سلول‌های سرطانی جلوگیری شود. هنگامی‌که در شیمی‌درمانی دارو‌ها از طریق دهان مصرف شده یا در سیاهرگ یا عضله تزریق می‌شوند، این داروها وارد جریان خون شده و می‌توانند به سلول‌های سرطانی در سرتاسر بدن برسند (شیمی‌درمانی سیستمی). هنگامی‌که این داروها به‌طور مستقیم در داخل ستون فقرات، اندام، یا حفره‌ای در بدن مانند شکم قرار می‌گیرند، عمدتاً بر سلول‌های سرطانی واقع در این نواحی تأثیر می‌گذارند (شیمی‌درمانی ناحیه‌ای). گاهی اوقات شیمی‌درمانی به شکل موضعی می‌باشد (دارو به‌صورت کرم یا لوسیون بر روی پوست مالیده می‌شود.) نحوة کاربرد شیمی‌درمانی به نوع و مرحلة سرطان تحت درمان بستگی دارد.

درمان با استفاده از داروهای دیگر

رتینوئیدها داروهایی مرتبط با ویتامین A هستند که می‌توانند رشد انواع خاصی از سلول‌های سرطانی را کند سازند. رتینوئید‌ها را می‌توان از راه دهان مصرف نمود یا روی پوست مالید.

درمان بیولوژیک

درمان بیولوژیک درمانی است که در آن از سیستم ایمنی بیمار برای مبارزه با سرطان استفاده می‌شود. موادی را که در بدن یا در آزمایشگاه ساخته می‌شود برای تقویت، هدایت، یا برگشت به حالت عادی دفاع طبیعی بدن در برابر سرطان به‌کارمی گیرند. این نوع درمان سرطان را زیست‌درمانی یا ایمنی درمانی هم می‌نامند.

انواع خاصی از درمان بیولوژیک که در درمان mycosis fungoides و سندروم سزاری به‌کار می‌گیرند شامل موارد زیر است:

• درمان مونوکلونال آنتی بادی: نوعی درمان سرطان که در آن از پادتن‌هایی استفاده می‌شود که در آزمایشگاه با به‌کارگیری یک نوع واحد از سلول‌های سیستم ایمنی می‌سازند. این پادتن‌ها می‌توانند موادی را روی سلول‌های سرطانی شناسایی نموده یا مواد نرمالی را تشخیص دهند که امکان دارد به رشد سلول‌های سرطانی کمک کنند. پادتن‌ها به این مواد متصل شده و سلول‌های سرطانی را می‌کشند، از رشد آنها جلوگیری می‌نمایند، یا مانع از گسترش آنها می‌شوند. مونوکلونال آنتی‌بادی را به‌صورت درآمیخته (infusion) از طریق سیاهرگ وارد بدن می‌کنند. ممکن است این پادتن‌ها به‌تنهایی استفاده شده یا برای حمل مستقیم دارو، توکسین، یا مواد رادیواکتیو به سلول‌های سرطانی از آنها استفاده نمایند.
• انترفرون آلفا: ماده‌ای که تقسیم سلول‌های سرطانی را مختل نموده و می‌تواند رشد تومور را کند سازد.
• انترلوکین-2: ماده‌ای که می‌تواند واکنش طبیعی بدن به عفونت و بیماری را تقویت نماید.
  

شیمی‌درمانی با دوز بالا و پرتودرمانی همراه با پیوند سلول‌های بنیادی

این درمان روشی برای استفاده از دوز بالا در شیمی‌درمانی و پرتو‌درمانی و جایگزینی سلول‌های خون‌سازی است که در درمان سرطان از بین رفته‌اند. سلول‌های بنیادی (گویچه‌های نابالغ خون) را از مغز استخوان یا خون بیمار یا دهنده خارج می‌کنند و آنها را منجمد نموده و ذخیره می‌سازند. بعد از خاتمة درمان، سلول‌های ذخیره شده را از حالت انجماد خارج می‌کنند و به بدن بیمار برمی‌گردانند. این سلول‌های بنیادی که به بدن بیمار برگردانده شده‌اند رشد می‌کنند و به گویچه‌های خون تبدیل می‌شوند و این گویچه‌ها به حالت عادی برمی‌گردند.

امکان دارد بیماران بخواهند در آزمایش بالینی شرکت نمایند.

برای برخی از بیماران شاید شرکت در آزمایش بالینی بهترین گزینة درمانی باشد. آزمایشات بالینی بخشی از فرایند تحقیقات در مورد سرطان می¬باشند. آزمایشات بالینی صورت می‌گیرد تا معلوم شود آیا درمان‌های جدید سرطان بی‌خطر و مؤثر بوده یا از درمان استاندارد بهتر هستند. بسیاری از درمان‌های استاندارد امروزی سرطان براساس آزمایشات بالینی قبلی می‌باشند. بیمارانی که در آزمایش بالینی شرکت می‌کنند ممکن است با درمان استاندارد معالجه شده یا در بین اولین افرادی باشند که در مورد آنها درمان جدید به‌کار گرفته می‌شود.

بیمارانی که در آزمایشات بالینی شرکت می‌کنند هم کمک می‌کنند تا نحوة درمان سرطان در آینده بهتر شود. حتی هنگامی‌که آزمایشات بالینی به درمان‌های مؤثر جدید منجر نمی‌شوند، در اغلب موارد به پرسش‌های مهم پاسخ داده شده و به پیشبرد تحقیقات کمک می‌شود.

بیماران می‌توانند قبل از، در طول، یا پس از آغاز درمان خود در آزمایشات بالینی شرکت نمایند.

در برخی از آزمایشات بالینی تنها آن بیمارانی شرکت می‌کنند که در مورد آنها درمانی صورت نگرفته است. بعضی دیگر از درمان‌های آزمایشی برای بیمارانی هستند که در بیماری سرطان آنها بهبودی حاصل نشده است. همچنین در برخی از آزمایشات بالینی برای متوقف کردن برگشت سرطان (عود کردن آنها) یا جهت کاهش دادن تأثیرات جانبی درمان سرطان روش‌های جدیدی آزمایش می‌شود.

ممکن است آزمایشات پیگیری لازم باشد

شاید برخی از آزمایشاتی تکرار شوند که برای تشخیص بیماری سرطان یا جهت مشخص کردن مرحلة سرطان انجام شده بودند. بعضی از آزمایشات تکرار خواهند شد تا معلوم شود درمان چه اندازه خوب پیش می‌رود. امکان دارد تصمیم‌گیری در مورد ادامه، تغییر، یا توقف درمان بر اساس این آزمایشات صورت گیرد. گاهی اوقات این کار را مرحله‌بندی (Staging) دوباره می‌نامند.

بعد از خاتمة درمان، برخی ازاین آزمایشات هر از گاهی همچنان انجام خواهند شد. ممکن است از نتایج این آزمایشات مشخص شود که آیا وضعیت بیمار تغییر کرده یا این که بیماری برگشت نموده (عود کرده) است. گاهی اوقات این آزمایشات را آزمایشات پیگیری یا معاینه عمومی (چک‌آپ) می‌نامند.

گزینه‌های درمان بر اساس مرحلة بیماری

مرحلة اول Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

مرحلة دوم Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

مرحلة سوم Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

مرحلة چهارم Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

مرحلة اول Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

ممکن است درمان مرحلة اول Mycosis Fungoides و سندروم سزاری شامل موارد زیر باشد:

• درمان PUVA همراه با انترفرون آلفا یا بدون آن
• پرتودرمانی یک ضایعة پوستی واحد یا کل پوست بدن (TSEB).
• پرتودرمانی ضایعات پوستی، به‌عنوان درمان تسکینی برای کوچکتر کردن اندازة تومور یا تخفیف دادن علائم بیماری و بهتر شدن کیفیت زندگی بیمار.
• شیمی درمانی موضعی.
• انترفرون آلفا با شیمی‌درمانی موضعی یا بدون آن.
• درمان با رتینویید.
• شیمی درمانی سیستمی.

مرحلة دوم Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

درمان مرحلة دوم mycosis fungoides و سندروم سزاری تسکینی بوده و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درمان PUVA با انترفرون آلفا یا بدون آن.
• پرتودرمانی تمامی پوست بدن(TSEB).
• پرتودرمانی ضایعات پوستی برای کوچکتر کردن اندازة تومور یا تخفیف دادن علائم بیماری و بهتر کردن کیفیت زندگی.
• شیمی‌درمانی موضعی.
• انترفرون آلفا با شیمی‌درمانی موضعی یا بدون آن.
• درمان با رتینویید.
• شیمی‌درمانی سیستمی

مرحلة سوم Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

درمان مرحلة سوم Mycosis Fungoides و سندروم سزاری تسکینی بوده و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درمان PUVA با شیمی‌درمانی سیستمی یا بدون آن.
• درمان PUVA با انترفرون آلفا یا بدون آن.
• فتوشیمی‌درمانی از خارج از بدن.
• پرتودرمانی تمامی پوست بدن (TSEB).
• پرتودرمانی ضایعات پوستی برای کوچکتر کردن اندازة تومور یا تخفیف دادن علائم بیماری و بهتر شدن کیفیت زندگی.
• شیمی‌درمانی سیستمی با یک یا چند دارو با شیمی‌درمانی موضعی یا بدون آن.
• شیمی‌درمانی موضعی.
• درمان بیولوژیک (انترفرون آلفا یا انترلوکین-2) با شیمی‌درمانی موضعی یا بدون آن.
• درمان با رتینویید.

مرحلة چهارم Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

درمان مرحلة چهارم Mycoshs Fungoides و سندروم سزاری تسکینی بوده و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درمان PUVA با شیمی‌درمانی سیستمی یا بدون آن.
• درمان PUVA با انترفرون آلفا یا بدون آن.
• فتوشیمی درمانی از خارج از بدن با پرتودرمانی تمامی پوست بدن (TSEB) یا بدون آن.
• پرتودرمانی تمامی پوست بدن، با شیمی‌درمانی سیستمی یا بدون آن.
• پرتودرمانی ضایعات پوستی.
• شیمی‌درمانی سیستمی با یک یا چند دارو.
• درمان بیولوژیک (انترفرون آلفا یا انترلوکین-2) با شیمی‌درمانی موضعی یا بدون آن.
• درمان با مونوکلونال آنتی بادی
• درمان با رتینویید.

گزینه‌های درمان Mycosis Fungoides و سندروم سزاری راجعه

ممکن است درمان Mycosis Fungoides و سندروم سزاری راجعه شامل موارد زیر باشد:

• پرتودرمانی ضایعات پوستی یا تمامی پوست بدن(TSEB).
• درمان PUVA.
• شیمی‌درمانی موضعی.
• آزمایش بالینی درمان PUVA با استفاده از انترفرون آلفا.
• آزمایش بالینی فتوشیمی‌درمانی از خارج از بدن.
• آزمایش بالینی درمان با آنتی بادی مونوکلونال نشان‌دار شده با ماده رادیواکتیو.
• آزمایش بالینی انترلوکین-2.
• آزمایش بالینی درمان با رتینویید.
• آزمایش بالینی شیمی‌درمانی.
• آزمایش بالینی شیمی‌درمانی با دوز بالا همرا با پیوند سلول‌های بنیادی.

برای کسب اطلاعات بیش‌تر در مورد Mycosis Fungoides و سندروم سزاری

برای کسب اطلاعات بیش‌تر در مورد mycosis fungoides و سندروم سزاری به نوشته‌های زیر مراجعه نمایید:

• درمان‌های بیولوژیک سرطان : پرسش و پاسخ

(Biological Therapies for Cancer : Questions and Answers)

• درمان فتودینامیک سرطان: پرسش و پاسخ

(Photodynamic Therapy for Cancer : Questions and answers)

برای کسب اطلاعات کلی در مورد سرطان و دیگر منابع انستیتو ملی سرطان به مطالب زیر مراجعه نمایید:

• آنچه که لازم است در مورد سرطان بدانید- یک مرور کلی

(What You Need to Know About Cancer – An Overview).

• سری مطالب مربوط به درک سرطان : سرطان

(Understanding Cancer Series : Cancer).

• مرحله‌بندی: پرسش و پاسخ

(Staging : Questions and Answers).

• شما و شیمی‌درمانی: حمایت از بیماران سرطانی

(Chemotherapy and You : Support for People with Cancer).

• شما و پرتودرمانی: حمایت از بیماران سرطانی

(Radiation Therapy and You: Support for People with Cancer).

• مقابله با سرطان (Coping with Cancer).
• حمایت و منابع (Support and Resources).
• کتابخانه سرطان(Cancer Library)
• اطلاعات برای بازماندگان/ مراقبت‌کنندگان/ حامیان

(Information for Survivors/Caregivers/Advocates)