درمان تومورهای ژرم سل تخمدان

اطلاعات عمومی درباره تومورهای ژرم سل (سلول‌های زایای) تخمدان

نکات مهم این بخش

• در بیماری تومور سلول‌های زایای تخمدان، سلول‌های بدخیم (سرطانی) در سلول‌های زایای (تخم‌های) تخمدان تشکیل می‌شوند.
• نشانه‌های احتمالی تومور سلول‌های زایای تخمدان عبارتند از تورم شکم یا خونریزی مهبل پس از یائسگی.
• از تست‌هایی که در آنها تخمدان‌ها، ناحیه لگن، و بافت تخمدان معاینه می‌شود، برای ردیابی (یافتن) و تشخیص تومور سلول‌های زایای تخمدان استفاده می‌شود.
• عوامل خاصی بر پیش‌آگهی (احتمال بهبودی و گزینه‌های درمان) تأثیر می‌گذارند.

در بیماری تومور سلول‌های زایای تخمدان، سلول‌های بدخیم (سرطانی) در سلول‌های زایای (تخم‌های) تخمدان تشکیل می‌شوند.

تومورهای سلول‌های زایا در سلول‌های تولیدمثلی (تخم و اسپرم) بدن آغاز می‌شوند. تومورهای سلول‌های زایای تخمدان معمولاً در دختران نوجوان (13 تا 19 ساله) یا در زنان جوان به‌وجود می‌آیند، و در اکثر موارد تنها یک تخمدان دچار این بیماری می‌شود.

تخمدان‌ها یک جفت اندام در دستگاه تناسلی یا تولیدمثل زنان می‌باشند و در لگن قرار می‌گیرند، به‌طوری که یک تخمدان در هر طرف رحم وجود دارد (رحم اندامی توخالی و گلابی شکل است که جنین در آن رشد می‌کند). تخمدان تقریباً به شکل و اندازه یک بادام می‌باشد. تخمدان‌ها تولیدکننده تخم و هورمون‌های زنان هستند (که هورمون‌ها موادی شیمیایی هستند و نحوه کارکرد سلول‌ها یا اندام‌های خاص را کنترل می‌نمایند).

تومور سلول‌های زایای تخمدان یک اسم عمومی است و برای توصیف چند نوع مختلف سرطان استفاده می‌شود. رایج‌ترین تومور سلول‌های زایای تخمدان را دیس ژرمینوم (Dysgerminoma) می‌نامند (رأی کسب اطلاعات درباره دیگر انواع سرطان تخمدان مربوط به درمان سرطان اپیتلیال تخمدان و درمان تومورهای بدخیم مرزی تخمدان مراجعه نمایید)

نشانه‌های احتمالی تومور سلول‌های زایای تخمدان عبارتند از تورم شکم یا خونریزی مهبل پس از یائسگی.

ممکن است تشخیص زودهنگام تومور سلول‌های زایای تخمدان مشکل باشد. در مراحل اولیه این بیماری هیچ علائمی وجود ندارد، اما امکان دارد در طول معاینات منظم مربوط به بیماری‌های مخصوص زنان (چک‌آپ زنان)، وجود تومورها تشخیص داده شود. زنانی که شکم آنها متورم می‌شود، بدون آنکه در دیگر قسمت‌های بدن وزنشان افزایش یابد، باید به پزشک مراجعه نمایند. زنانی که دیگر دوره قاعدگی ندارند (یعنی اینکه یائسه شده‌اند)، در صورت خونریزی مهبل باید به پزشک مراجعه کنند.

برای ردیابی (یافتن) و تشخیص تومور سلول‌های زایای تخمدان از تست‌هایی استفاده می‌شود که در آنها تخمدان‌ها، ناحیه لگن، خون، و بافت تخمدان را معاینه می‌کنند.

از تست‌ها و رویه‌های زیر می‌توان استفاده نمود:

• معاینه لگن: معاینه مهبل، گردن رحم، رحم، لوله‌های رحم، تخمدان‌ها، و راست روده. پزشک یا پرستار دستکشی که ماده لوبرکانت (لغزنده ساز) به آن مالیده شده است را به‌دست می‌کند و یک یا دو انگشت دست را وارد مهبل می‌نماید و دست دیگر را روی قسمت پایینی شکم می‌گذارد تا اندازه، شکل، و محل قرارگیری رحم و تخمدان‌ها را حس کند. یک اسپکولوم را هم وارد مهبل می‌کنند و پزشک یا پرستار به مهبل و گردن رحم نگاه می‌کند تا نشانه‌های بیماری را متوجه شود. معمولاً تست پاپ یا پاپ اسمیر را انجام می‌دهند. پزشک یا پرستار یک انگشت دست خود را، که در داخل دستکشی قرار دارد که به آن ماده لوبریکانت مالیده شده است، وارد راست روده هم می‌کند تا وجود توده‌ها یا نواحی غیرطبیعی را متوجه شود.
• لاپاروتومی (بازکردن دیواره شکمی): رویه‌ای جراحی که در آن برشی در دیواره شکم ایجاد می‌شود تا داخل شکم وارسی شده و نشانه‌های بیماری تشخیص داده شود. اندازه برش به دلیلی که به‌خاطر آن لاپاروتومی انجام می‌شود بستگی دارد. گاهی اوقات، برای بیوپسی، اندام‌ها را برمی‌دارند یا از بافت‌ها نمونه‌برداری می‌کنند.
• تصویرعروق لنفاوی (فیلمی که از طریق لنفاژیوگرافی به‌دست می‌آید): رویه‌ای که در آن از اشعه-X برای عکس‌برداری از دستگاه لنفاوی استفاده می‌شود. ماده‌ای رنگی را به داخل عروق لنفاوی موجود در پا تزریق می‌کنند. ماده رنگی از راه غدد لنفاوی و عروق لنفاوی به طرف بالا حرکت می‌کند، و با استفاده از اشعه-X عکس‌برداری می‌کنند تا مشخص شود که آیا انسدادی وجود دارد. با انجام این کار، به تشخیص این نکته کمک می‌شود که آیا سرطان به غدد لنفاوی گسترش‌یافته است.
• سی.‌تی.‌اسکن (کت اسکن): رویه‌ای که در آن یک سری عکس تفصیلی از زوایای مختلف از نواحی داخل بدن می‌گیرند. عکس‌ها را کامپیوتری می‌گیرد که به یک دستگاه اشعه-X متصل است. ممکن است بیمار ماده‌ای رنگی بلع نماید، یا آن را در سیاهرگی در بدنش تزریق کنند، تا به واضح‌تر دیده شدن اندام‌ها یا بافت‌ها در عکس‌ها کمک شود. این رویه را توموگرافی محاسباتی، توموگرافی کامپیوتری، یا توموگرافی محوری کامپیوتری هم می‌نامند.
  • آزمایش خون: تست‌هایی برای اندازه‌گیری سطوح آلفا فتوپروتیین (AFP) وگونادوتروپین کوریونیک انسانی (HGC) در خون.AFP و HCG موادی هستند که امکان دارد افزایش سطوح آنها نشانه وجود تومور سلول‌های زایای تخمدان باشد.

عوامل خاصی بر پیش‌آگهی (احتمال بهبودی و گزینه‌های درمان) تأثیر می‌گذارند.

پیش‌آگهی (احتمال بهبودی) و گزینه‌های درمان به موارد زیر بستگی دارد:

• نوع سرطان.
• اندازه تومور.
• مرحله سرطان (اینکه آیا سرطان در بخشی از تخمدان وجود دارد، در کل تخمدان دیده می‌شود، یا به دیگر نقاط بدن گسترش‌یافته است).
• قیافه ظاهری سلول‌های سرطانی در زیر میکروسکوپ.
• سلامتی عمومی شخص بیمار.

اگر تومورهای سلول‌های زایای تخمدان در مراحل اولیه پیدا شوند، معمولاً علاج شدنی هستند.

مراحل تومورهای سلول‌های زایای تخمدان

نکات مهم این بخش

• پس از تشخیص تومور سلول‌های زایای تخمدان، تست‌هایی انجام می‌دهند تا مشخص شود که آیا سلول‌های سرطانی در داخل تخمدان یا در دیگر قسمت‌های بدن گسترش یافته‌اند.
• سرطان به سه طریق در بدن گسترش می‌یابد.

در مورد تومورهای سلول‌های زایای تخمدان، از مراحل زیر استفاده می‌شود:

• مرحله اول
• مرحله دوم
• مرحله سوم
• مرحله چهارم

پس از تشخیص تومور سلول‌های زایای تخمدان، تست‌هایی انجام می‌دهند تا مشخص شود که آیا سلول‌های سرطانی در داخل تخمدان یا در دیگر قسمت‌های بدن گسترش‌یافته‌اند.

فرآیندی که استفاده می‌کنند تا پی ببرند به اینکه آیا سرطان در داخل تخمدان یا در دیگر قسمت‌های بدن گسترش یافته است را مرحله‌بندی می‌نامند. با اطلاعاتی که از فرآیند مرحله‌بندی به‌دست می‌آید، مرحله بیماری تعیین می‌شود. دانستن مرحله بیماری در برنامه‌ریزی درمان اهمیت دارد. در فرآیند مرحله‌بندی از تست‌های خاصی استفاده می‌شود.

بسیاری از تست‌هایی که برای تشخیص تومور سلول‌های زایای تخمدان استفاده می‌شود را برای تعیین مرحله بیماری هم به‌کار می‌گیرند. برای تعیین مرحله سرطان، باید عمل جراحی به نام لاپاروتومی (باز کردن دیواره شکم) انجام شود، مگر آنکه پزشک مطمئن باشد سرطان از تخمدان به دیگر قسمت‌های بدن گسترش یافته است. پزشک باید دیواره شکم را بشکافد و به دقت به تمام اندام‌ها نگاه کند تا ببیند که آیا حاوی سرطان هستند. پزشک تکه‌های کوچکی از بافت را می‌برد و آنها را زیر میکروسکوپ معاینه می‌کند تا متوجه شود که آیا حاوی سرطان هستند. همچنین، امکان دارد پزشک حفره شکم را با یک مایع (فلوید) شست‌وشو دهد و سپس مایع را زیر میکروسکوپ معاینه نماید تا ببیند که آیا سلول‌های سرطانی در آن موجود است. معمولاً پزشک سرطان و اندام‌هایی که حاوی سرطان هستند را در طول لاپاروتومی از بدن خارج می‌کند.

سرطان به سه طریق در بدن گسترش می‌یابد

سه نحوه گسترش سرطان در بدن به شرح زیر است:

• از طریق بافت: سرطان به بافت نرمال مجاور حمله می‌کند.
• از طریق دستگاه لنفاوی: سرطان به دستگاه لنفاوی حمله می‌کند و از طریق عروق لنفاوی به دیگر قسمت‌های بدن می‌رسد.
• از طریق خون: سرطان به سیاهرگ‌ها و مویرگ‌ها حمله می‌کند و همراه خون به دیگر قسمت‌های بدن می‌رسد.

هنگامی‌که سلول‌های سرطانی از تومور اولیه (اصلی) جدا می‌شوند و همراه لنف یا خون به دیگر قسمت‌های بدن می‌رسند، ممکن است تومور دیگری (تومور ثانویه) تشکیل شود. این فرآیند را متاستاز می‌نامند. تومور ثانویه (متاستازی) از همان نوع سرطان تومور اولیه است. به‌عنوان مثال، اگر سرطان پستان به استخوان‌ها گسترش یابد، سلول‌های سرطانی موجود در استخوان در واقع سلول‌های سرطان پستان هستند، و بیماری سرطان استخوان نبوده بلکه سرطان متاستازی پستان است.

در مورد تومور‌های سلول‌های زایای تخمدان، از مراحل زیر استفاده می‌شود:

مرحله اول

در مرحله اول، سرطان در یک یا هر دو تخمدان یافت می‌شود و گسترش نیافته است. مرحله اول به مراحل اول A ، B، و C تقسیم می‌شود.

• مرحله اول A: سرطان در یک تخمدان یافت می‌شود.
• مرحله اول B: سرطان در هر دو تخمدان یافت می‌شود.
• مرحله اول C: سرطان در یک یا هر دو تخمدان یافت می‌شود و یکی از موارد زیر صحت دارد:
• سرطان در سطح بیرونی یک یا هر دو تخمدان یافت می‌شود؛ یا
  • کپسول (پوشش خارجی) تومور گسیخته (پاره) شده است؛ یا
  • سلول‌های سرطانی در مایع (فلوید) حفره صفاقی (حفره‌ای در بدن که حاوی اکثر اندام‌های موجود در داخل شکم است)، یا در مایعی که صفاق (بافتی که جدار حفره صفاقی را تشکیل می‌دهد) با آن شست‌وشو می‌شود، وجود دارند.

مرحله دوم

در مرحله دوم، سرطان در یک یا هر دو تخمدان یافت می‌شود و به دیگر نقاط لگن گسترش یافته است. مرحله دوم به مراحل دوم A، B، و C تقسیم می‌شود.

• مرحله دوم A: سرطان به رحم و یا لوله‌های رحم (لوله‌های طویل باریکی که تخم‌ها در مسیر حرکت خود از تخمدان به رحم از آنها عبور می‌کنند) گسترش یافته است.
• مرحله دوم B: سرطان به دیگر بافت‌های موجود در لگن گسترش یافته است.
• مرحله دوم C: سرطان به رحم و یا لوله‌های رحم و یا دیگر بافت‌های داخل لگن گسترش یافته و سلول‌های سرطانی در مایع (فلوید) حفره صفاقی (حفره‌ای در بدن که حاوی اکثر اندام‌های موجود در شکم است)، یا در مایعی که با آن صفاق (بافتی که جدار حفره صفاقی را تشکیل می‌دهد) شست‌وشو می‌شود، وجود دارند.

مرحله سوم

در مرحله سوم، سرطان در یک یا هر دو تخمدان یافت می‌شود و به دیگر قسمت‌های شکم گسترش یافته است. مرحله سوم به شرح زیر به مراحل سوم A، B، و C تقسیم می‌شود:

• مرحله سوم A: تومور تنها در لگن یافت می‌شود، اما سلول‌های سرطانی به سطح صفاق (بافتی که جدار دیواره شکم را تشکیل می‌دهد و اکثر اندام‌های موجود در شکم را می‌پوشاند) گسترش یافته‌اند.
• مرحله سوم B: سرطان به صفاق گسترش یافته است اما قطر آن 2 سانتی‌متر یا کم‌تر می‌باشد.
• مرحله سوم C: سرطان به صفاق گسترش یافته است و قطر آن از 2 سانتی‌متر بیش‌تر می‌باشد و یا به غدد لنفاوی شکم گسترش یافته است.

سرطانی را که به سطح کبد گسترش یافته است هم بیماری مرحله سوم به‌حساب می‌آورند.

مرحله چهارم

در مرحله چهارم، سرطان در یک یا هر دو تخمدان یافت می‌شود و، فراتر از شکم، در دیگر قسمت‌های بدن متاستاز کرده (گسترش‌یافته) است.

سرطانی که به بافت‌های داخل کبد گسترش یافته است را هم بیماری مرحله چهارم به حساب می‌آورند.

تومورهای راجعه سلول‌های زایای تخمدان

تومور راجعه سلول‌های زایای تخمدان، سرطانی می‌باشد که پس از درمان شدن برگشت (عود) کرده است. ممکن است سرطان در تخمدان دیگر، یا در سایرقسمت‌های بدن، برگشت نماید.

خلاصه گزینه‌های درمان

نکات مهم این بخش

• برای بیماران مبتلا به تومورهای سلول‌های زایای تخمدان، انواع مختلف درمان وجود دارد.
• از سه نوع درمان استاندارد استفاده می‌شود که عبارتند از:
  • جراحی
  • شیمی‌درمانی
  • پرتودرمانی

محققان در آزمایشات بالینی سرگرم تست انواع جدیدی از درمان هستند، از جمله:

• شیمی‌درمانی با دوز بالا همراه با پیوند مغز استخوان
• گزینه‌های درمانی جدید

ممکن است بیماران بخواهند در آزمایشی بالینی شرکت کنند.

بیماران می‌توانند پیش از، در طول، یا پس از آغاز درمان خود در آزمایشات بالینی شرکت کنند.

شاید لازم باشد تست‌های پیگیری انجام شود.

برای بیماران مبتلا به تومورهای سلول‌های زایای تخمدان، انواع مختلف درمان وجود دارد.

برای بیماران مبتلا به تومور سلول‌های زایای تخمدان، انواع مختلف درمان وجود دارد. برخی از درمان‌ها استاندارد هستند (در حال حاضر از آنها استفاده می‌شود)، و محققان، در آزمایشات بالینی، سرگرم تست کردن بعضی دیگر از درمان‌ها هستند. آزمایش بالینی مطالعه‌ای تحقیقاتی است که هدف از انجام آن کمک به بهبود درمان‌های جاری یا کسب اطلاعات درباره درمان‌های جدید برای بیماران سرطانی می‌باشد. اگر در آزمایشات بالینی مشخص شود که درمانی جدید از درمان استاندارد بهتر است، امکان دارد درمان جدید به‌صورت درمان استاندارد درآید. ممکن است بیماران بخواهند در آزمایشی بالینی شرکت نمایند. در برخی از آزمایشات بالینی تنها بیمارانی پذیرفته می‌شوند که درمان آنها هنوز آغاز نشده باشد.

از سه نوع درمان استاندارد استفاده می‌شود که عبارتند از:

جراحی

جراحی رایج‌ترین درمان تومور سلول‌های زایای تخمدان است. پزشک ممکن است با استفاده از یکی از انواع جراحی زیر سرطان را از بدن بیمار خارج کند:

• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان: رویه‌ای در جراحی برای برداشتن یک تخمدان و یک لوله رحم.
• برداشتن کامل رحم: رویه‌ای در جراحی برای برداشتن رحم، از جمله گردن رحم. اگر رحم و گردن رحم از راه مهبل برداشته شوند، عمل جراحی را برداشتن کامل رحم از راه مهبل می‌نامند. اگر رحم و گردن رحم از طریق ایجاد برشی در شکم برداشته شوند، عمل جراحی را برداشتن کامل رحم از راه شکم می‌نامند. اگر رحم و گردن رحم از طریق برشی کوچک در شکم، با استفاده از یک لاپاراسکوپ (آندوسکوپ شکم)، برداشته شود، عمل جراحی را برداشتن کامل رحم با استفاده از لاپاراسکوپ می‌نامند.
• برداشتن دو طرفه تخمدان‌ها و لوله‌های رحم: رویه‌ای در جراحی برای برداشتن هر دو تخمدان و هر دو لوله رحم.
• کم کردن حجم تومور (توده‌برداری تومور): رویه‌ای در جراحی که در آن بیش‌ترین مقدار ممکن از تومور برداشته می‌شود. شاید برداشتن کامل برخی از تومورها میسر نباشد.

شیمی‌درمانی

شیمی‌درمانی نوعی درمان سرطان است که در آن از دارو استفاده می‌کنند تا، با کشتن سلول‌های سرطانی یا متوقف کردن تقسیم آنها، رشد سلول‌های سرطانی متوقف شود. اگر بیمار دارو را بلع کند، یا آن را در سیاهرگ یا عضله‌ای در بدنش تزریق کنند، دارو وارد جریان خون می‌شود و می‌تواند به سلول‌های سرطانی موجود در سراسر بدن برسد (شیمی‌درمانی سیستمیک). اگر دارو به‌طور مستقیم در داخل ستون نخاعی، در داخل اندامی از بدن، یا در حفره‌ای در بدن مانند شکم قرار داده شود، عمدتاً بر سلول‌های سرطانی موجود در آن نواحی تأثیر می‌گذارد. نحوه انجام شیمی‌درمانی به نوع و مرحله سرطانی بستگی دارد که باید درمان شود.

پرتودرمانی

پرتودرمانی نوعی درمان سرطان است که در آن از اشعه-X پر انرژی یا دیگر انواع تشعشعات برای کشتن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. دو نوع پرتودرمانی وجود دارد. در پرتودرمانی خارجی، از دستگاهی در بیرون بدن بیمار برای ارسال تشعشع به طرف سرطان استفاده می‌شود. در پرتودرمانی داخلی، از ماده‌ای رادیواکتیو استفاده می‌کنند که در داخل سوزن، دانه، سیم، یا کاتتر قرار دارد و آن را به‌طور مستقیم در داخل یا در نزدیکی سرطان می‌گذارند. نحوه انجام پرتودرمانی به نوع و مرحله سرطانی بستگی دارد که باید درمان شود.

حتی اگر پزشک در هنگام جراحی تمام سرطانی که می‌تواند ببیند را بردارد، امکان دارد پس از جراحی در مورد برخی از بیماران شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی انجام شود تا سلول‌های سرطانی باقی‌مانده از بین بروند. درمانی که پس از جراحی برای افزایش دادن احتمال معالجه انجام می‌شود را درمان ضمیمه می‌نامند.

گاهی اوقات، به دنبال پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی، عمل جراحی به نام لاپاراتومی بازبینی انجام می‌شود. این عمل شبیه به عمل لاپاراتومی (باز کردن دیواره شکمی) است که برای تعیین مرحله سرطان انجام می‌دهند. در طول عمل جراحی بازبینی، پزشک از غدد لنفاوی و بافت‌های دیگر موجود در شکم نمونه‌هایی برمی‌دارد تا ببیند که آیا سرطانی باقی‌مانده است.

شیمی‌درمانی با دوز بالا همراه با پیوند مغز استخوان.

شیمی‌درمانی با دوز بالا همراه با پیوند مغز استخوان روشی برای کاربرد شیمی‌درمانی با دوز بالا و جایگزین کردن سلول‌های خون‌سازی است که در درمان سرطان از بین رفته بودند. سلول‌های بنیادی (سلول‌های نابالغ خون) را از مغز استخوان شخص بیمار یا یک دهنده (Donar) برمی‌دارند، منجمد می‌سازند، و ذخیره می‌کنند. پس از خاتمه شیمی‌درمانی، سلول‌های بنیادی ذخیره شده را از حالت انجماد بیرون می‌آورند و از طریق انفوزیون به بدن شخص بیمار برمی‌گردانند. این سلول‌های بنیادی انفوزیون شده رشد می‌کنند و به سلول‌های خون بدن تبدیل می‌شوند (و سلول‌های خون بدن را احیا می‌کنند.)

گزینه‌های درمانی جدید

در حال حاضر، محققان در آزمایشات بالینی سرگرم تست نمودن شیمی‌درمانی ترکیبی (کاربرد بیش از یک دارو در شیمی‌درمانی برای مبارزه با سرطان) هستند.

شاید لازم باشد تست‌های پیگیری انجام شود.

ممکن است برخی از تست‌هایی تکرار شوند که برای تشخیص سرطان، یا پی بردن به مرحله آن، انجام شده بودند. بعضی از تست‌ها را تکرار می‌کنند تا مشخص شود درمان تا چه اندازه موفق عمل می‌کند. ممکن است تصمیم‌گیری درباره ادامه، تغییر، یا توقف درمان براساس نتایج این تست‌ها صورت گیرد. گاهی اوقات این فرآیند را مرحله‌بندی دوباره می‌نامند.

پس از خاتمه درمان، برخی از تست‌ها همچنان هر از گاهی انجام می‌شوند. از نتایج این تست‌ها مشخص می‌شود که آیا وضعیت بیمار تغییر نموده است یا سرطان برگشت نموده (عود کرده) است. گاهی اوقات، این تست‌ها را تست‌های پیگیری یا چک‌آپ می‌نامند.

گزینه‌های درمان برحسب مرحله بیماری

مرحله اول تومورهای سلول‌های زایای تخمدان

مرحله دوم تومورهای سلول‌های زایای تخممدان

مرحله سوم تومورهای سلول‌های زایای تخمدان

مرحله چهارم تومورهای سلول‌های زایای تخمدان

مرحله اول تومورهای سلول‌های زایای تخمدان

درمان به این بستگی دارد که آیا تومور دیس ژرمینوم (Dysgerminoma) یا نوعی دیگر از تومور سلول‌های زایا است.

ممکن است درمان دیس ژرمینوم (تومور جنسی که از یاخته‌های اپیتلیال ژرمینال منشأ گرفته و تمایز جنسی مذکر یا مؤنث پیدا نکرده است) موارد زیر را در برگیرد:

• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان با یا بدون تصویربرداری عروق لنفاوی (بررسی دستگاه لنفاوی با استفاده از اشعه-X . دستگاه لنفاوی شامل بافت‌ها و اندام‌هایی است که مواد مضر را تصفیه (فیلتر) می‌نمایند و به مبارزه با عفونت و بیماری کمک می‌کنند) یا سی.تی.اسکن (یک سری عکس تفصیلی از نواحی داخل بدن که توسط کامپیوتری متصل به دستگاه اشعه-X گرفته می‌شود).

• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان که به دنبال آن بیمار تحت نظر قرار می‌گیرد (وضعیت بیمار به دقت پایش می‌شود بدون آنکه، تا ظاهر شدن علائم، درمانی صورت گیرد).
• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان که به دنبال آن پرتودرمانی صورت می‌گیرد.
• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان که به دنبال آن شیمی‌درمانی صورت می‌گیرد.

درمان تومورهای سلول‌های زایای تخمدان ممکن است:

• به‌صورت برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان و به دنبال آن تحت‌نظر قرار داشتن بدون درمان باشد؛ یا
• به‌صورت برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان باشد که گاهی اوقات به دنبال آن شیمی‌درمانی ترکیبی انجام شود.

مرحله دوم تومورهای سلول‌های زایای تخمدان

درمان به این بستگی دارد که آیا تومور دیس ژرمینومی یا نوعی دیگر از تومور سلول‌های زایای تخمدان می‌باشد.

درمان دیس پژرمینوم ممکن است:

• برداشتن کامل رحم از راه شکم و برداشتن دو طرفه تخمدان‌ها و لوله‌های رحم باشد، که به دنبال آن پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی ترکیبی صورت می‌گیرد؛ یا
• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان باشد که به دنبال آن شیمی‌درمانی انجام می‌شود.
• درمان دیگر انواع تومورهای سلول‌های زایای تخمدان، امکان دارد موارد زیر را در بر گیرد:
• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان که به دنبال آن شیمی‌درمانی ترکیبی انجام می‌شود.
• جراحی بازبینی (جراحی که پس از درمان اولیه انجام می‌شود تا تعیین شود که آیا سلول‌های تومور باقی مانده‌اند).
• آزمایشی بالینی در زمینه گزینه‌های درمانی جدید.

مرحله سوم تومورهای سلول‌های زایای تخمدان

درمان به این بستگی دارد که آیا تومور دیس ژرمینومی یا نوع دیگری از تومور سلول‌های زایای تخمدان می‌باشد.

ممکن است درمان دیس ژرمینوم موارد زیر را در برگیرد:

• برداشتن کامل رحم از راه شکم و برداشتن دو طرفه تخمدان‌ها و لوله‌های رحم، و برداشتن بیش‌ترین مقدار ممکن از سرطان موجود در لگن و شکم.
• برداشتن یکطرفه لوله رحم و تخمدان که به دنبال آن شیمی‌درمانی انجام می‌شود.

درمان تومورهای سلول‌های زایای تخمدان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• برداشتن کامل رحم از راه شکم و برداشتن دو طرفه تخمدان‌ها و لوله‌های رحم، و برداشتن بیش‌ترین مقدار ممکن از سرطان موجود در لگن و شکم. پیش و یا پس از جراحی، شیمی‌درمانی انجام می‌شود.
• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان که به دنیال آن شیمی‌درمانی انجام می‌شود.
• جراحی بازبینی (جراحی که پس از درمان اولیه انجام می‌دهند تا تعیین شود که آیا سلول‌های تومور باقی مانده‌اند).
• آزمایشی بالینی در زمینه گزینه‌های درمانی جدید.

مرحله چهارم تومورهای سلول‌های زایای تخمدان

درمان به این بستگی دارد که آیا تومور دیس ژرمینومی یا نوع دیگری از تومور سلول‌های زایای تخمدان می‌باشد.

ممکن است درمان دیس ژرمینوم شامل موارد زیر باشد:

• برداشتن کامل رحم از راه شکم و برداشتن دوطرفه تخمدان‌ها و لوله‌های رحم و به دنبال آن شیمی‌درمانی و برداشتن بیش‌ترین مقدار ممکن از سرطان موجود در لگن و شکم.
• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان و به دنبال آن شیمی‌درمانی.

امکان دارد درمان انواع دیگر تومور‌های سلول‌های زایای تخمدان موارد زیر را دربرگیرد:

• برداشتن کامل رحم از راه شکم و برداشتن دوطرفه تخمدان‌ها و لوله‌های رحم، و برداشتن بیش‌ترین مقدار ممکن از سرطان موجود در لگن و شکم. پیش یا پس از جراحی از شیمی‌درمانی استفاده می‌شود.
• برداشتن یک طرفه لوله رحم و تخمدان و به‌دنبال آن شیمی‌درمانی.
• جراحی بازبینی (جراحی که پس از درمان اولیه صورت می‌گیرد تا تعیین شود که آیا سلول‌های تومور باقی مانده‌اند).
• آزمایشی بالینی در زمینه گزینه‌های درمانی جدید.

گزینه‌های درمان تومورهای راجعه سلول‌های زایای تخمدان

درمان به این بستگی دارد که آیا تومور دیس ژرمینومی یا نوع دیگری از تومور سلول‌های زایای تخمدان می‌باشد.

ممکن است درمان دیس ژرمینوم به‌صورت زیر انجام شود:

• شیمی‌درمانی با یا بدون پرتودرمانی.

امکان دارد درمان دیگر انواع تومور‌های سلول‌های زایای تخمدان موارد زیر را دربرگیرد:

• شیمی‌درمانی.
• جراحی با یا بدون شیمی‌درمانی
• آزمایشی بالینی در زمینه شیمی‌درمانی با دوز بالا که به دنبال آن پیوند مغز استخوان انجام می‌شود.
• آزمایشی بالینی در زمینه گزینه‌های درمانی جدید.